K&N GEMS : ​ค้นหาหนังสือธรรมะ หน้า 59 / 336

๘๒ ปฏิบัติธรรมได้เต็มที่ บางครั้งเวลามีพระภิกษุสามเณรมาขอจีวร ท่านก็ จะถามว่า จะเอาจีวรที่ท่านห่มไหม ถ้าใครเอา ท่านก็ถอด ให้เลย ท่านบอกว่า “ก็เราบวชให้เขา เราเป็นพ่อเขา เขาขอ ก็ให้เขา” ๐ กล้าหาญ การเผ

บทความนี้เล่าถึงการปฏิบัติธรรมอย่างเต็มที่ของหลวงปู่ ที่ท่านกล้าสอนการปฏิบัติธรรมต่อสาธารณะในเวลาที่มีการต่อต้านจากพระสงฆ์และฆราวาสจำนวนมาก ท่านเป็นพระสงฆ์ที่มีวิสัยทัศน์และความกล้าหาญในการเผยแผ่ความร

นอกจากนี้ หลวงปู่ท่านยังสอนลูกศิษย์ให้มีความ องอาจกล้าหาญ กล้าสู้กับความจริง เวลามีปัญหาอะไรให้ พูดความจริงกับท่าน อย่าปิดบัง ท่านจะได้ช่วยแก้ปัญหา ให้อย่างถูกต้อง หลวงปู่ท่านไม่ชอบคนโกหก ถ้าจับโกหก ไ

หลวงปู่ท่านให้ความสำคัญกับความจริงและการเปิดเผยปัญหา ย้ำว่าการโกหกเป็นอุปสรรคในการแก้ไขปัญหา ท่านเป็นครูที่ดีที่นำเสนอหลักธรรมจากพระไตรปิฎกอย่างมีคุณภาพ พร้อมการสอนที่เข้าใจง่าย โดยใช้สื่อการสอนและวิธ

Ge ๐ อดทนและขยันขันแข็ง เมื่อหลวงปู่อายุได้เพียง ๑๔ ปีเศษ บิดาของท่าน ถึงแก่กรรม ท่านเป็นลูกชายคนโตจึงต้องหาเลี้ยงครอบครัว แทนบิดา ซึ่งนับเป็นภาระที่หนักมากสำหรับเด็กวัยขนาด นั้น แต่ท่านก็อดทนทําการงา

เมื่อหลวงปู่อายุได้ 14 ปีเศษ บิดาผู้อยู่ในครอบครัวถึงแก่กรรม ท่านต้องทำงานหนักเพื่อเลี้ยงดูครอบครัว และประสบความสำเร็จในกิจการ ต่อมาเมื่อทำหน้าที่เป็นเจ้าอาวาสวัดปากน้า ท่านได้แสดงให้เห็นถึงความอดทนแล

ฐานลานยาวไว้ที่วัดสองพี่น้องผูกหนึ่ง และตั้งใจไว้ว่าจะ ต้องแปลคัมภีร์ผูกนี้ให้ออก ถ้ายังแปลไม่ออก จะยังไม่หยุด เรียน ซึ่งต่อมาท่านก็เรียนบาลีจนสามารถแปลคัมภีร์ผูกนี้ ออกจริง ๆ จึงหยุดเรียน เมื่อไปอยู่

เนื้อหาเกี่ยวกับความตั้งใจของผู้สร้างโรงเรียนพระปริยัติธรรมที่วัดปากน้ำ ตั้งแต่การเรียนและการแปลคัมภีร์ จนถึงการก่อตั้งโรงเรียนที่มีความทันสมัย มีการจัดการเรียนการสอนครบครัน ทั้งการเรียนพระปริยัติและก

๘๖ มรณภาพไป ผู้คนก็จะพากันสงสารพระภิกษุสามเณร และ จะพากันออกมาตักบาตร ซึ่งจะทำให้พระภิกษุสามเณร ทั้งประเทศมีอาหารบิณฑบาตเพียงพอทุกรูป เมื่อครั้งที่จําพรรษาที่วัดโบสถ์ (บน) บางคูเวียง ใน วันเพ็ญเดือน ๑

บทความนี้กล่าวถึงการรู้ค่าของเวลาในชีวิตของพระภิกษุสามเณร โดยเฉพาะอย่างยิ่งประสบการณ์ของหลวงปู่ที่ตั้งใจปฏิบัติตนอย่างเด็ดเดี่ยว เพื่อเข้าถึงธรรมและส่งเสริมการใช้เวลาอย่างมีคุณค่า ตัวอย่างของการมุ่งมั

ทำสมาธิ ท่านบอกว่า “การทำใจให้หยุดนิ่งนั้น สามารถ ทําได้ทุกเวลา ทุกโอกาส” - เคร่งครัดพระธรรมวินัย เคร่งครัดในพระธรรมวินัยเป็นอย่างยิ่ง และเป็นตัวอย่างที หลวงปู่เป็นพระแท้ผู้ปฏิบัติดีปฏิบัติชอบ ท่าน ดี

การทำสมาธิถือเป็นสิ่งสำคัญในพุทธศาสนา หลวงปู่ได้กล่าวว่าการทำใจให้หยุดนิ่งนั้นสามารถทำได้ทุกเวลา โดยต้องปฏิบัติตามพระธรรมวินัยอย่างเคร่งครัด สำหรับหลวงปู่ ตัวอย่างที่ดีในเรื่องการรักษาศีลในยามอาพาธ ถ้

Go Go จะพูดว่า “แม้แต่หัวมันยังไม่สามัคคี แล้วใจจะสามัคคีกัน ได้อย่างไร” ท่านกล่าวว่า ความสามัคคีในหมู่คณะทำให้เป็นสุข หากไม่ทะเลาะเบาะแว้งกัน หมู่คณะก็จะเจริญ และถ้ามี ปัญหาใด ๆ เกิดขึ้น ก็สามารถแก้ใ

การแก้ปัญหาในหมู่คณะจะต้องอาศัยความสามัคคีในการทำงานร่วมกัน ซึ่งช่วยให้เกิดความสุขและความเจริญ. ความสะอาดเรียบร้อยเป็นสิ่งสำคัญในการใช้ชีวิตของพระภิกษุ ซึ่งควรทำให้ทุกสิ่งมีระเบียบและสะอาด เช่น โต๊ะอา

๐ มีระเบียบวินัย วัดปากน้ำมีสมาชิกอยู่เป็นจำนวนมากจึงต้องมี ระเบียบวินัยและมีกฎเกณฑ์ที่เคร่งครัด ผู้ใดละเมิดกฎ ประพฤติตัวไม่เหมาะไม่ควร หลวงปู่ก็จะว่ากล่าวตักเตือน ถ้าทําผิดซ้ำา ท่านจะตักเตือนอีกครั้ง

บทความนี้กล่าวถึงระเบียบวินัยของวัดปากน้ำที่มีความเคร่งครัดต่อสมาชิก โดยมีการตักเตือนและลงโทษสมาชิกที่ไม่ปฏิบัติตามกฎ โดยเฉพาะพระภิกษุและสามเณรที่ต้องการที่จะให้มีความเป็นระเบียบ นอกจากนี้ยังมีการยกย่

ทางโลกก็ได้ ทางธรรมก็ได้ ท่านเปิดโอกาสให้ทุกคน ท่านมักจะกล่าวว่า “คนที่มีการศึกษาดีจะได้อะไรก็ ดีกว่า ประณีตกว่าผู้อื่น คนมีวิชาเท่ากับได้สมบัติจักรพรรดิ กินใช้ไม่หมด” ถ้าใครไม่ตั้งใจศึกษาเล่าเรียน ท่

หลวงปู่พูดถึงการศึกษาที่ดีสร้างคุณค่าให้ชีวิต พร้อมกับย้ำว่าความรู้คือสมบัติมหาศาล หากไม่ตั้งใจเรียนรู้ ชีวิตก็จะไม่มีคุณค่า นอกจากนี้ ท่านยังเน้นการใช้ชีวิตอย่างประหยัด โดยการนำของเก่ามาใช้ซ้ำและซ่อม

- รู้ค่าของเงิน 0 หลวงปู่ท่านเล่าว่า สมัยก่อนแก้วสารพัดนึกมีจริง นึกจะเอาอะไรก็เอาได้ นึกจะทำอะไรก็ทำได้ แต่สมัยนี้ เหลือแต่เงินเท่านั้นที่จะเป็นแก้วสารพัดนึก ท่านบอกว่า อย่าเห็นว่าเงิน ๑ บาท เป็นกระเ

หลวงปู่เล่าว่า เงินมีคุณค่ามาก แม้ 1 บาท ก็สามารถซื้อขนมได้ และอย่าประมาทในคุณค่าของเงิน คนที่ดูถูกเงินอาจต้องพบกับความลำบากในอนาคต นอกจากนี้ หลวงปู่ยังแสดงให้เห็นถึงการรู้ค่าของสิ่งของ เมื่อมีการถวาย

๙๒ จํานวนมากพอที่จะนำไปหุงได้ หรือเวลาเดินไปตามถนน ถ้าท่านเจอเศษไม้เป็น ท่อน ท่านจะเก็บมาไว้ทำฟืน ผ้าขี้ริ้วที่ขาดแล้วท่านก็ไม่ให้ เอาไปทิ้ง เผื่อเวลามีอะไรรั่ว จะได้เอาผ้าขี้ริ้วนั้นไปชุบ น้ำมันยางอุ

บทความนี้เน้นถึงการประหยัดทรัพยากร เช่น การเก็บเศษไม้และผ้าขี้ริ้วเพื่อใช้งานใหม่ อีกทั้งยังพูดถึงการให้เกียรติและการปฏิสันถารที่ดี โดยเฉพาะในการสนทนากับผู้อื่น หลวงปู่สอนให้ทุกคนมีปิยวาจา ทำให้ผู้คนร

เสมอภาคเท่าเทียมกันหมด ปกติเวลาออกรับแขก หลวงปู่ จะนั่งบนเก้าอี้ แขกทุกคนนั่งกับพื้นเสมอกันหมด ไม่ว่า สามัญชนคนธรรมดา หรือผู้มียศถาบรรดาศักดิ์ยิ่งใหญ่ ขนาดไหนก็ตาม หลวงปู่ท่านให้เกียรติทุก ๆ คน ไม่ชอบ

หลวงปู่มีหลักการเสมอภาคในการต้อนรับแขก โดยทุกคนจะนั่งบนพื้นร่วมกัน ไม่ว่าจะเป็นสามัญชนหรือผู้มีอำนาจ ท่านเน้นการไม่ดูหมิ่นกัน ซึ่งแสดงถึงเมตตาและการไม่เกลียดชัง ท่านรักและห่วงใยลูกศิษย์อย่างมาก พร้อมด

๙๔ ขอเพียงให้ทุกคนตั้งใจศึกษาเล่าเรียน ตั้งใจปฏิบัติกันให้ จริงจัง” ซึ่งปรากฏว่า หลังจากท่านมรณภาพไปแล้ว ก็ยังมี คนมาสักการะกราบไหว้สรีระของท่านเป็นจำนวนมาก ซึ่ง หมายความว่ายังมีผู้คนจำนวนมากไปทำบุญที

อีก ๕ ปี จะมรณภาพ ในปี พ.ศ. ๒๔๙๗ หลวงปู่เรียกประชุมศิษย์ทั้งหมด พร้อมทั้งปรารภว่า อีก ๕ ปี ท่านจะมรณภาพ และเพื่อให้ วิชชาธรรมกายได้เผยแผ่กว้างไกล นำสันติสุขและความ ร่มเย็นไปสู่ชาวโลกได้อย่างทั่วถึง ท่

ในปี พ.ศ. ๒๔๙๗ หลวงปู่ได้ประชุมศิษย์และเผยแพร่ความสำคัญของวิชชาธรรมกาย พร้อมกับบอกว่าจะมรณภาพอีก ๕ ปี ช่วงที่ท่านป่วย ท่านยังคงสั่งสอนและปฏิบัติธรรม เช่นเดียวกับการส่งเสริมการเผยแผ่วิชชาที่สามารถช่วยม

www.kalyanamitra.org

อานุภาพหลวงปู่ สู่โลกปัจจุบัน ขณะนี้ แม้หลวงปู่จะละ สังขารไปเป็นเวลานานถึง กว่าปีแล้วก็ตาม แต่ท่านก็เป็นที่พึ่ง แก่มหาชนได้ตลอดมา โดยเฉพาะ อย่างยิ่งกับผู้ที่มีความเคารพรักท่าน ดังตัวอย่างเรื่องราวที่จ

เมื่อหลวงปู่นั่งอยู่ในรถ du dero.co คุณญตินันท์ เที่ยงนิมิตร ๙๘ “เดี๋ยวมา รออยู่ที่นี่นะ” เป็นคำพูดที่คุณ ญตินันท์ได้ยินจากเพื่อนใหม่ ตอนนั้นเธอไม่นึกเลยว่า เขาไปแล้วจะไปลับ พร้อมทั้งฉกของรักของเธอไปด

คุณญตินันท์ เที่ยงนิมิตรเดินทางไปร่วมงานหล่อหลวงปู่ทองคำกับแม่และป้า ในวันที่ 10 ตุลาคม 2551 แม้จะไม่ได้ไปกับแม่ แต่เธอเลือกที่จะไปทำบุญที่วัดพระธรรมกาย เมื่อถึงที่นั่น เธอรู้สึกทึ่งกับจำนวนผู้คนที่มา

พอได้เวลาหล่อหลวงปู่ เธอก็หย่อนมหาสุวรรณนิธิ ลงในรางทั้งน้ำตา เธอเล่าว่า “บอกไม่ถูก ไม่รู้ทำไมน้ำตา ไหลไม่หยุด ขนลุกไปทั้งตัว รู้แต่ว่าปลื้ม ชื่นใจ ประทับใจ ไปหมด” หลังกลับจากงานหล่อหลวงปู่ เวลาประมาณ

เรื่องเล่าถึงการทำพิธีหล่อหลวงปู่ที่ทำให้เกิดความรู้สึกปลื้มใจ หลังจากนั้นเกิดเหตุการณ์รถหายขณะเดินทาง คุณญตินันท์ต้องเผชิญหน้ากับการสูญเสียนี้ แต่ด้วยความเชื่อในอานุภาพของหลวงปู่และการอธิษฐานจิตร่วมก

๑๐๐ ต่อมา คุณญตินันท์และคุณพ่อคุณแม่ก็เตรียมตัว ออกตามหารถ แต่ตัวแทนบริษัทประกันบอกว่า “ไม่ต้องไป หาแล้ว ไม่ได้คืนหรอก” ที่เขาพูดอย่างนี้เพราะที่ผ่าน ๆ มา สถิติรถหายกับสถิติได้รถคืนไม่สมดุลกันเลย บางค

ในเรื่องนี้ คุณญตินันท์และคุณพ่อคุณแม่พยายามตามหารถที่ถูกขโมย แม้ตัวแทนบริษัทประกันจะบอกว่าเป็นไปไม่ได้ แต่พวกเขาเชื่อมั่นในอานุภาพของหลวงปู่ จนในที่สุดในเวลาไม่ถึง 24 ชั่วโมงก็พบรถจอดอยู่ที่บ้านหลังห

การที่คุณญตินันท์รถหายแล้วได้คืน นับว่ามีบุญมาก เพราะตามปกติรถหายยากที่จะได้คืน ขนาดของเล็ก แบบโทรศัพท์หายยังไม่ค่อยได้คืนเลย แต่กรณีนี้ คุณป้ากับ คุณแม่อยู่ในบุญมาตลอด และมีความเคารพรักเชื่อมั่น ในหล

ในกรณีนี้ คุณญตินันท์พบว่ารถที่หายไปได้กลับคืนมาซึ่งเป็นเรื่องที่น่าประหลาดใจและโชคดีมาก ตามที่รู้กันว่ารถมักจะไม่ได้คืนเอาง่ายๆ แต่ด้วยการทำบุญอย่างตั้งใจและความเคารพในหลวงปู่ที่มีอยู่ตลอดมา การหล่อร